شستی دو دکمه | آریانانوین

تفاوت شستی یک‌ دکمه‌ ای و دو‌ دکمه‌ ای آسانسور (بالا/پایین) و کاربرد هر کدام

وقتی جلوی در آسانسور می‌ایستیم، معمولاً فقط یک دکمه را فشار می‌دهیم و منتظر می‌مانیم. اما همین دکمه ساده در هر ساختمان شکل متفاوتی دارد. در بعضی ساختمان‌ها فقط یک دکمه می‌بینیم و در بعضی دیگر دو دکمه با فلش بالا و پایین. این تفاوت فقط ظاهری نیست و روی سرعت سرویس‌دهی، هزینه پروژه و حتی میزان رضایت ساکنان اثر مستقیم دارد. در این مقاله توضیح می‌دهیم هر مدل چطور کار می‌کند و در چه ساختمانی انتخاب درست‌تری است.

شستی طبقات چه کاری انجام می‌دهد؟

شستی طبقات در بیرون کابین و کنار درِ هر طبقه نصب می‌شود و کارش ثبت درخواست احضار است. مسافر با فشردن آن به سیستم کنترل می‌گوید در این طبقه منتظر آسانسور است. بعد از سوار شدن، نوبت شستی داخل کابین می‌رسد که روی پنل کابین قرار دارد و طبقه مقصد را مشخص می‌کند. به بیان ساده، پنل طبقات کابین را صدا می‌زند و پنل داخل کابین مسیر را تعیین می‌کند. هماهنگی این دو بخش تعیین می‌کند آسانسور چقدر روان و بدون توقف اضافی کار کند.

شستی یک‌دکمه‌ای چطور کار می‌کند؟

در این مدل، پنل طبقات فقط یک دکمه دارد. مسافر فقط اعلام می‌کند که آسانسور لازم دارد و سیستم نمی‌داند او می‌خواهد بالا برود یا پایین بیاید. این اطلاعات بعداً، وقتی مسافر وارد کابین شد و شستی داخل کابین را فشرد، مشخص می‌شود.

مزیت اصلی این مدل سادگی است. کاربر لازم نیست درباره جهت تصمیم بگیرد، سیم‌کشی ساده‌تر است و هزینه خرید و نصب کمتر تمام می‌شود. به همین دلیل در ساختمان‌های مسکونی کم‌طبقه که یک آسانسور دارند، انتخاب رایجی است. در ساختمانی پنج یا شش طبقه با رفت‌وآمد معمولی، تفاوت محسوسی در عملکرد با مدل دو‌دکمه‌ای حس نمی‌شود.

ضعف این مدل وقتی دیده می‌شود که ترافیک بالا برود. چون سیستم جهت درخواست را نمی‌داند، ممکن است کابین برای کسی توقف کند که قصد رفتن در جهت مخالف دارد و همین باعث اتلاف وقت می‌شود.

شستی دو‌دکمه‌ای چه مزیتی دارد؟

در شستی دو‌دکمه‌ای، مسافر جهت حرکتش را مشخص می‌کند. کسی که می‌خواهد بالا برود دکمه بالا را می‌زند و کسی که می‌خواهد پایین بیاید دکمه پایین را. طبیعتاً طبقه همکف فقط دکمه بالا دارد و آخرین طبقه فقط دکمه پایین.

این اطلاعات اضافه به برد کنترل کمک می‌کند تصمیم بهتری بگیرد. کابینی که در حال بالا رفتن است فقط برای مسافران همان جهت می‌ایستد و بقیه را در مسیر برگشت سوار می‌کند. نتیجه این است که تعداد توقف‌های بی‌مورد کم می‌شود و زمان انتظار پایین می‌آید. در ساختمان‌های اداری، بیمارستان‌ها، هتل‌ها و برج‌های مسکونی، که چند آسانسور کنار هم کار می‌کنند و ساعت‌های شلوغ دارند، همین تفاوت کوچک اثر بزرگی دارد.

هزینه بیشتر و سیم‌کشی کمی پیچیده‌تر، بهایی است که برای این بهینه‌سازی پرداخت می‌شود.

نوع شستی با منطق کنترل آسانسور هماهنگ باشد

یکی از اشتباهات رایج این است که شستی طبقات را فقط بر اساس ظاهر یا قیمت انتخاب کنند. در حالی که برد کنترل باید از نوع شستی پشتیبانی کند. اگر برد فقط منطق ساده یا «کلکتیو پایین‌رو» را اجرا می‌کند، شستی یک‌دکمه‌ای کاملاً کافی است و نصب شستی دو‌دکمه‌ای فایده‌ای ندارد، چون دکمه دوم عملاً کاری نمی‌کند. اما اگر برد از کنترل جمعی دوطرفه یا گروهی پشتیبانی می‌کند، استفاده از شستی دو‌دکمه‌ای لازم است تا سیستم بتواند از اطلاعات جهت استفاده کند.

پس قبل از خرید، نوع برد کنترل و منطق آن را مشخص کنید. در آسانسورهای قدیمی که قرار است پنل آن‌ها نوسازی شود، این بررسی اهمیت بیشتری دارد.

مدل لمسی یا مکانیکی؟

در سال‌های اخیر، علاوه بر دکمه‌های مکانیکی، شستی لمسی طبقات هم به بازار آمده است. این مدل‌ها هم به صورت یک‌دکمه‌ای و هم دو‌دکمه‌ای تولید می‌شوند و فرقی در منطق کار ندارند، فقط روش ثبت فرمان تغییر کرده است. سطح صاف و بدون شیار آن‌ها نظافت و ضدعفونی را ساده می‌کند و چون قطعه متحرکی ندارند، خرابی مکانیکی کمتری دارند. برای لابی‌هایی که طراحی مدرن یا لوکس دارند، شستی لمسی طبقات انتخاب محبوبی است.

نکته‌ای که باید به آن دقت کرد، کیفیت سنسور است. شستی‌های لمسی ارزان گاهی در محیط‌های مرطوب یا پرگردوغبار دچار لمس کاذب می‌شوند و بدون فشردن واقعی درخواست ثبت می‌کنند. اگر لابی شما رطوبت یا نظافت مکرر با آب دارد، مدل ضدآب را انتخاب کنید.

همین روند درباره کابین هم دیده می‌شود. شستی لمسی داخل کابین امروز در بسیاری از پروژه‌های جدید جایگزین دکمه‌های مکانیکی می‌شود، به‌ویژه در کابین‌های شیشه‌ای و پانوراما که یکدستی طراحی اهمیت دارد. بهتر است پنل داخل کابین و پنل طبقات از یک خانواده طراحی باشند؛ مثلاً اگر طبقات لمسی است، کابین هم لمسی باشد تا ظاهر پروژه یکپارچه بماند. البته ترکیب مدل‌ها هم ممکن است، به شرط اینکه پروتکل ارتباطی و برد کنترل با هر دو سازگار باشد.

کدام را انتخاب کنیم؟

برای تصمیم‌گیری می‌توانید این چند نکته را در نظر بگیرید:

  • ساختمان مسکونی تا حدود ۵ طبقه با یک آسانسور: شستی یک‌دکمه‌ای معمولاً کافی و اقتصادی است.
  • ساختمان‌های بالاتر یا دارای دو آسانسور و بیشتر: شستی دو‌دکمه‌ای انتظار را کوتاه‌تر می‌کند.
  • ساختمان اداری، تجاری، هتل و بیمارستان: به دلیل ترافیک بالا، شستی دو‌دکمه‌ای تقریباً الزامی است.
  • بودجه محدود و نیاز عملیاتی کم: مدل یک‌دکمه‌ای را انتخاب کنید و بودجه را روی کیفیت قطعه خرج کنید.

چند نکته هنگام خرید و نصب

اول، سازگاری شستی با برد کنترل را حتماً از فروشنده یا تکنسین بپرسید. دوم، به ولتاژ کاری و نوع اتصال (موازی یا سریال) توجه کنید، چون در مدل‌های سریال هر شستی باید آدرس مخصوص خودش را داشته باشد. سوم، ارتفاع نصب را طبق استاندارد رعایت کنید تا برای ویلچرنشینان و سالمندان هم قابل دسترس باشد. چهارم، جنس و پوشش شستی را با شرایط محیط تطبیق دهید؛ استیل برای لابی‌های پرتردد و مدل‌های ضدآب برای فضاهای باز مناسب‌ترند.

جمع‌بندی

تفاوت اصلی شستی یک‌دکمه‌ای و دو‌دکمه‌ای در میزان اطلاعاتی است که به سیستم کنترل می‌دهند. مدل یک‌دکمه‌ای ساده و ارزان است و برای ساختمان‌های کوچک کفایت می‌کند، اما مدل دو‌دکمه‌ای با ثبت جهت حرکت، سرعت و بهره‌وری را در ساختمان‌های شلوغ بالا می‌برد. چه مدل مکانیکی انتخاب کنید و چه لمسی، مهم این است که شستی طبقات و پنل داخل کابین با منطق برد کنترل و نوع کاربری ساختمان هماهنگ باشند. با یک بررسی ساده قبل از خرید، هم هزینه اضافی نمی‌دهید و هم تجربه بهتری برای مسافران رقم می‌زنید.

دیدگاه ها بسته شده اند.